Macedonian Albanian Croatian Dutch English French German Italian Portuguese Russian Spanish

Колумни

НЕКА КРШИ ГЛАВА, НЕ МУ ПИШУВАЈТЕ ПИСМА!


[Image: 333btar.jpg]
Пред точно две години напишав писмо-колумна и го адресирав до Грујо. Во писмото му го кажав сѐ она што би му го кажал да имам прилика да го сретнам во живо, што е малку остварливо. Писмото стана голем хит на интернет-порталите, кои го пренесуваа ко детска сипаница еден на друг. Го прочитаа околу пеесет илјади луѓе и имаше жестоки реакции „за и против“. Оттогаш до сега прочитав барем уште десет писма од други автори адресирани до Пастирот, а кои ги објавуваа печатените или интернет медиумите. Пишувањето писма до Грујо некако стана тренд на автентичната интелектуална малубројна елита и онаа побројната псеудоинтелектуална армада која суштински искажува и штити ставови на други политички партии кои не партиципираат во оваа власт. Како и да е, не ми е муабетот дали писмата кои се изнапишаа беа подобри или полоши од моето, туку за друго станува збор.

[Image: kclam9.jpg]

Ми изгледа дека потребата да му се пише на Пастирот произлегува од несовладливото чувство на немоќ кај поединецот да стори нешто и да ги смени работите во земјава според сопствената замисла. Воопшто не се сомневам во тоа дека Грујо ги чита писмата. Ги чита илјада одсто. Е сега, може да ги чита и малку фризирани откако ќе поминат низ рацете на оној веќе популарниот Ценатар за лаги и манипулации на ДПМНЕ, како превентива да не му го спуштат премногу шеќерот, но секако ги чита. Само проблемот е што не постапува според сугестиите кои му се нудат преку тие писма. Неговото его е толку нараснато што Водно му е до колена. Да го доведеш во Скопје најголемиот црнечки порно-глумец на чија душа лежат барем три илјади дефлорирани девици, тешко дека ќе може да го дупне пастировиот его-химен.

Има пак и некои кои пишуваат за него во трето лице, го критикуваат за потезите што ги влече, но сепак му велат браво за тоа каков апартат за манипулација создал и како стручно го влече својот народ за нос. За такви психопатски далавери, драги мои, не се вели браво! Тоа е исто како на транзициски тајкун да му кажеш: Браво за тоа како се снајде на времето, кога ја покраде компанијата и вработените на кои им беше директор! Не само што е грев е да се величаат нискостите на духот, туку со тоа им давате лош пример на вашите деца и идните генерации. Злото мора да се казни, не да се велича. А можеби, муабетот на таквите скрибомани им е: Кој ни е крив кога нам и на нашите од нашата партија не ни текна на манипулација од таков обем тогаш кога бевме на власт! Они си знаат. Туку да се вратам на Пастирот...

Што да кажеш за човек кого мува не го лази за цел дијапазон критики кои ги доби за изминативе осум години од домашни и странски добронамерни критичари и обични луѓе? За цел свет Македонија стана темен вилает за слободата на говорот, медиумите и информирањето, само за него и неговите газолижачи тоа не е така. Цел свет пишува за новата свилена диктатура која се роди во Македонија и во која на перфиден начин се газат човековите права, само за него и неговите полтрони сѐ е во најдобар ред. Цел свет ни удира пацки за корумпираното судство и судиите, само за него и неговите гавази тоа е непријателска пропаганда со која сака да ѝ се наштети на државата. Цел свет е сигурен дека снимката од негвото на-ти-го-дај-ми-го со газда Нини е автентична, само тој деновие се прави луд и тврди дека „тази дупка, не е дупка“! Деновиве еден куп обични луѓе кукаат на анкетите на Телма телевизија и по интернет порталите дека нова фонтана на плоштадот значи уште поголемо натрупување на веќе пренатрупаниот плоштад, а Пастирот и неговите малоумни соработници тврдат дека фонтаната од два милиони евра е токму за граѓаните на Македонија. За кои граѓани црни Грујо? За оние што те молат да ја напуштиш таа идиотска идеја за нова фонтана на плоштадот? За кој андрак ви е таа фонтана? За во неа да се пораѓаат армија нови родилки кои ќе го зголемат наталитетот на оваа од Господ напуштена земја Македонија?

Во меѓувреме една Македонка која живеела во Уганда, а која по сила на приликите се вратила овде на кратко, но во тој краток престој ѝ бил дијагностициран канцер, преку едно интервју го прашува нашиот драг Пастир, зошто парите што ќе се фукнат за таа факинг фонтана, не се пренаменат за болните од рак како не би ги осиромашувале блиските во желбата да се излечат или барем малку да си го продолжат престојот меѓу своите. Тоа е вистинското прашање за секоја од стотиците глупости кои ги направија преодбениците на чело со Грујо. Каков народ, какви ебани граѓани? Него и неговите ги боли уво за народот! Поголем доказ од ова нема!

Затоа не му пишувајте повеќе писма. Ниту нему, ниту на неговите ебиветри кои глумат министри. Нека кршат глава. Секое ваше писмо го зголемува неговиот презир кон вас и уште повеќе го дуе неговото его за чувството за сопствената големина. Неспособните и психопатите не го препознаваат гласот на разумот дури и со инка некој да им го сипа во мозокот. Од друга страна пак, колку повеќе егото му расте и колку помалку со стапалата го допира тлото, до толку поголеми се шансите да биде урнат и од мало ветре. И тоа ќе биде, оти на лагата ѝ се кратки нозете. И многу поголеми фраери од него биле детронизирани преку ноќ, тоа треба да го знае. Затоа не му пишувајте повеќе. Оставете го сам да си пука во колената. Ќе дојде ден кога тој и неговите и онака ќе платат висока цена за сите страдања во кои го втурнаа и во кои допрва ќе го втурнат својот народ.

Сашо Тасевски

Не е дозволено преземање на оваа содржина или на делови од неа без дозвола од редакцијата на КОТЛЕ

КУЛТУРА НА ЛИНЧОТ – ИНКВИЗИЦИЈА ВО МАКЕДОНИЈА


[Image: 333btar.jpg]
До пред десетина години верував дека „ловот на вештерки“ и џелатите на инквизицијата се брендови на некој далечен мрачен среден век и дека цркавата, особено католичката, одамна расчистила со тие големи петна од својата историја кога во името на Бога вршела страшна и смртоносна репресија на сите оние кои не се согласувале со нејзините догми. 

[Image: 34i0mk6.jpg]
Пред еден месец, оние кои пишуваат за порталот Курир, со цел да предизвикаат верска омраза и да повикаат на линч, ја објавија само првата страна од стрипот кој оди во неделникот Фокус, извлекувајќи го од контекстот на целината и од него направија скандал, обвинувајќи го весникот и авторот дека го сквернавел бога тенденциозно, точно пред Велигден. Нивното неколкукратно објавување на таа манипулација на нивниот портал, нормално беше поттик за лавина негативни реакции од МПЦ и таму некоја си дирекција за борба против дискриминација во која членуваат луѓе блиски до МПЦ и власта, но што е уште пострашно, беше и тригер за некои запалени таканаречени верници кои не го ни виделе стрипот, а почнаа да праќаат ни малку наивни закани по социјалните мрежи кон уредниците на неделникот и авторите на стрипот, за кои веднаш беа известени претставниците на ОБСЕ во Македонија. 

Сите тие на куп, да се малку верници, ќе знаеја дека Христос проповедаше безусловна љубов кон ближниот свој, милосрдие и простување. За него беше многу поважно да придобие макар еден грешник отколку стотина богобојажливи, а ги придобиваше со чиста љубов, никогаш со омраза. Ја презираше силата и силеџиството и ги учеше своите следбеници да го завртат и другиот образ, ако добијат шлаканица по едниот. На крајот, како кулминација на неговата љубов и со желба точно да ја пренесе последната лекција од своето учење, Христос го даде и својот живот за спас на целото човештво. Наместо тоа, големите христијани од Курир кои се нарекуваат новинари, со објавувањето на нивната шашма, отворено повикаа на линч, а големите христијани од МПЦ им се придружија во повикот, па ламентираа за кривични пријави и се закануваа со робии. Ниско од нивна страна. Ниско, непрофесионално и нехристијански во секој поглед. Лаги и клевети.

Темата на епизодата од стрипот која беше објавена во неделникот Фокус на три страници, (значи не на една, само онаа првата која ја објави Курир), беа изборните процеси кај нас, нивни комичен приказ. Во неа немаше никаков потсмев кон бога. Напротив. На почетокот на приказната беше искористена една неумесна изјава на еден од претседателските кандидати кој по првиот круг на претседателските избори изјави дека „во демократија и на Господ понекогаш треба да му се помогне.“ Тоа беа негови зборови, а не мои. Во еден миг, во приказната, Господ се појавува пред него и му вели индиректно дека е тоа хулење и напразно споменување на неговото име, што де факто е, а во библијата децидно стои „да не се споменува напразно името господово“. Да, уште му вели дека се знае кој на кого му помага на овој свет, во смисла дека Господ е оној кој помага, а не обратно. Тука нема никакво сквернавење.

Тогаш ми текна дека некој изгледа се навреди од тоа што Господ во стрипот беше прикажан со бела брада и со женски гради. Добро, реков, може тоа стварно ги навредува, само не знам, од каде оние навредените знаат како изгледа Господ? Го видел ли некој од нив некаде? Од каде се толку сигурни дека нивната ма(ч)оистичка претстава за Бога е точна? Зошто бог не би бил црнец или да кажеме, жена? А што ако е навистина андрогин, како што беше прикажан во стрипот? И кој е толку сигурен дека Бог мора да биде антропоморфен? 

Значи, приказната беше напишана со цел да се потсмева со механизмите кои се користат за кражба на гласови во еден изборен процес и тоа го знаеше секој што ја прочитал таа епизода од стрипот од почеток до крај. Па сепак некои мрачни типчиња во тоа видоа сквернавење на Бога и злоупотребија одредени медиуми да ги повикаат силеџиите кои се кријат под маската на православието да дејствуваат. Исто како што се случи кога ја опседнаа општина Центар, па ѓоамити во одбрана на црквата, корнеа огради, кршеа прозорци и упатуваа смртни закани кон советниците. Така беше и пред четири-пет години на плоштадот, кога физички ги нападнаа студентите од архитектура кои протестираа против изградбата на црква на плоштадот. Со хајката против авторите на стрипот во Фокус, медиумските џелати на инквизицијата и власта сакаа да го дефокусираат вниманието од скандалот „поткуп од Газда Нини“ кој беше обелоденет непосредно пред парламентарните избори, па сепак, закана со тужба е едно, а повик на линч сосема друга работа. Во тој случај, имаше и од двете. На крајот, кога сѐ заврши добро за власта по изборите, ни беше порачано од тој фраерот од дирекцијата за борба против дискриминација дека морале да реагираат воспитно, за да не се повторело другпат. Уште фала треба да му кажеме! Fuck off!

По случајот со стрипот во Фокус, многу актуелен беше Миленко со неговиот текст против некои новинари, кога повика на нивни линч затоа што наводно биле грчки платеници и што ти не. Само, не сфаќам, ако тие негови колеги толку му пречат, што не ги ликвидира сам, туку ги повикува оние дежурни патриотски вознесени силеџии кои тој ги нарекува народ, да го направат тоа место него. Не помина долго по неговиот повик на линч, кога истиот тој тип, на телевизија јавно се произнесе за сексуалните ебоповикливи атрибути на една амбасадорка во Македонија. Тогаш не чув оној фраер од таа дирекцијата за борба против дискриминација, нешто да изреагира и да постапи образовно-воспитно кон Миленко. И тука не завршува сѐ. Формите на институционално насилство се манифестираат и преку поплава од тужби од разни поединци од власта и новинари од медиумите кои се блиски на власта, а кои се упатени кон секој оној кој се дрзнал да ги критикува нивните злосторнички дела од кои се офајдиле со милиони евра и долари, кои очигледно не им се доволно, па сакаат дополнително да се нафатираат од тужбите кои секако ќе ги добијат, зашто многу добро знаат дека тасот на македонската Јустиција одамна е закотвен на една страна, онаа на власта. Така во моментов кај нас се одвива уште еден, институционално заштитен тип на линч кон неистомислениците на власта, а тоа е финансискиот. Оти кога на еден човек преку тужба му бараш отштета од милион денари, а тој годишно заработува двеста илјади денари, не му преостанува ништо друго освен да се обеси. И кога ќе видиш, крајниот исход од линчот е ист. Уништен живот. Со тоа што со финансискиот линч покрај животот на одбраната жртва, ги уништуваш животите и на неговите блиски.

Човек нема да помине поразлично и ако отворено критикува било која друга група која се институционализирала или се бори да го стекне тој статус. Ако ги чепне феминистките, здруженијата за заштита на животни, екологистите од разни невладини организации, масоните или да кажеме хомосексуалците, веднаш ќе биде цел на напад и вербален линч, без разлика на тоа колку е во право или не. Среќа што овие групи во раце ги немаат државните механизми за репресија. Во тој случај, некои од нив, верувам ќе бидат многу покрволочни од некоја верска институција или партија на власт. Секоја од тие групи себеси се смета за единствен и легитимен застапник на вистината и не дај боже ако противречиш. Тогаш си малоумен, мизерен, фашист или хомофоб. Парадоксот со овие групи е во тоа што бараат од оние другите, различните од нив, да бидат транспарентни и толерантни, а самите тоа не се. 

Еве, конкретно за хомосексуалците, оди објасни им дека имаш право на сопствено мислење и убедување и дека според него, не гледаш ништо корисно и оупенмајндит во тоа мажи да стапуваат во брак со други мажи и да одгледуваат деца. Или не дај боже јавно да излезеш и да проговориш за оние речиси двамилиони евра кои годишно легнуваат на сметките на нивните овдешни организации од разни странски фондации, со цел тенденциозно да се промовира во јавноста нивниот стил на живеење заедно со сексуалните афинитети кон партнери од ист пол и сето тоа под маската на прифаќањето на разликите и толеранцијата. Тогаш покрај хомофоб ќе те направат и параноиден шизофреник кој верува во геј и разни други заговори. Не знам дали е геј-заговор во прашање, ама знам, голем дел од тие средства не се ни знае каде завршуваат, зашто не се искористуваат до крај за она за што официјално се наменети. Верувам, ќе се согласите, тоа се многу пари ако се подарени за промоција на само еден хипи-идеал како што е толеранцијата. Што не ми даде мене некој толку пари да ширам позитивна енергија и толеранција? Знаете ли колку љубов и разбирање ќе проповедам во јавноста, ако некој како чичко Фуере наговори некоја европска фондација да ми цалне милион евра? Немате поим каква геј-парада ќе организирам за тие пари! Сѐ наоколу има да блешти од љубов и толеранција! 

Било како било, во нашето општество полека се раѓа една култура на силеџии и насилници и со нејзиното кревање сѐ повеќе ја губиме способноста да чуеме мислења поинакви од нашите. Затоа сѐ повеќе се повлекуваме во разни групи за да можеме полесно да се спротивставиме на вистината за нас, тогаш кога ќе биде изговорена јавно. Чопорот и стадото се најдобри за напад и одбрана, затоа така чопоративно и се напаѓа вистината, која, секогаш бидува обзнанета од поединци, никогаш од стадо. Таа е опасна за секое стадо, чопор, политичка партија, верска институција или секта, секојпат кога ќе ги разголи лажните догми кои ја одржуваат кохезијата во тие групи. Изгледа инквизицијата ќе го следи човештвото уште многу години во иднина, а до кога ние ќе живееме во оваа наша култура на линч, стварно не знам. Ама знам дека крајно време е некој овде да се освести и да му застане на патот на талибанското однесување на одредени поединци, тв-медиуми, интернет-портали и разни инквизиторски институции и групи, оти ако им се дозволи и понатаму лажно да клеветат, неосновано да напаѓаат и да објавуваат што сакаат, брзо ќе дојде и тој ден кога оние лажни верници во нешто, кои во суштина се силеџии, во лажен верски или друг фанатичен занес, ќе пролеат нечија крв, која секако ќе оди на совест токму на тие медиуми, институции или групи.

Сашо Тасевски

Не е дозволено преземање на оваа содржина или на делови од неа без дозвола од редакцијата на КОТЛЕ

КОНЧИТА СО КОБАСИЦАТА И ВУЈЧЕ ДАРВИН


[Image: 333btar.jpg]

Ееееее, вујче Дарвин, куќо стара. Те виделе после овогодинешнава Евровизија си се превртувал во гробот и помислиле дека си несреќен зашто нешто наопаку ти тргнала еволуцијава на човештвото. Колку се глупи, вујче Дарвин! Како не сфаќаат дека се превртуваш од среќа. Ништо поточно не си кажал, жими тебе. Преживуваат најприлагодливите, а тие не мора да бидат и најсилни. Диносаурусите се светол пример за тоа нешто. Денес можеш да ги сретнеш само на цртан филм. А бе земјата се тресела кога газеле по неа во периодот јура, ама џабе. Преживеале бубашвабите, ама они – јок! Слаб им бил штофот за студена клима.


[Image: 33yqsgn.jpg]

Вујче Дарвин, точно е и тоа кога рече дека човекот не потекнува од мајмун, туку од еден заеднички предок, наш и на мајмуните, само што не кажа кој е, па мораше да поминат, еве, дваикусур века за да дојдеме до одговорот на тоа прашање кое го остави отворено. Може не го знаеше одговорот, а може и го знаеше, ама не сакаше да го кажеш за да не ти ги стават мадињата во менгеме, кој те знае. Инквизиција е инквизиција. И тогаш и денес. И денес човек не знае како ќе помине на улица ако реши да напише колумна каква што пишувам јас во овој миг. Сега е позаебано да зборуваш на горливи теми, зашто ИНКВИЗИЦИЈАТА во време сегашно, не е ексклузива само на верските институции, туку и на безброј други групи и групички и сите тие глумат демократичност и отворен дијалог додека не им чепнеш во медот. Тогаш стануваат хиени. Пред две недели почувствував како е кога ме нападна Светата македонска православна инквизиција за стрипот што го пишувам во Фокус, а сега осеќам, ќе ме напупат и геј-инквизиторите за редовите што следуваат. Не им се плашам. Газов мој поминал многу искушенија.

Евровизијата како музички настан ја следам од дете. Тогаш повеќе навијачки, а во последниве петнаесет години чисто сеирџиски, кога веќе престана да биде музички настан, но затоа пак, отвора многу муабети кои и онака немаат врска со музика. Мислам дека последната голема ѕвезда која победи на Евровизија беше Тото Котуњо. После него, тој фестивал практично и не постои како музички спектакл на големи музички имиња, туку повеќе како панаѓур за таленти во травестија, педерастија и разни други алтернативни начини на сексуално изразување. Евровизијата е нешто како пазар за бело робје на кој се регрутираат новајлии за оргиите и сексуалните сатанистички обреди на современите европски потомци на Маркиз Де Сад. Таму, настраноста е хит, а не музиката и тоа не е случајно. Било кој културно-уметнички настан кога ќе се исполитизира до екстрем, станува настран, поточно, го отвора патот на настраноста и престанува да биде и културен и уметнички. А Евровизијата стана токму тоа. Забавна манифестација која стриктно и отворено ја промовира идеологијата на оној политичко-економски сојуз кој се нарекува ЕУ.

Со тој сојуз управуваат моќни лоби-групи на бескрупулозни банкари, хомосексуалци, педофили, ционисти, неонацисти, радикални исламисти, екстремни феминистки и уште што ти не. Сѐ во едно. Да се чудиш. И сите се невини, во бели раквици и насмевка од уво до уво. Мислиш на мравка не газат. Затоа и идеологијата која ја промовираат е таква. Однадвор безопасна и нежна, а суштински монструозна. Затоа честопати ќе ги чуете како проповедаат за политичка коректност кон ближниот свој, за максимална толеранција кон хомосексуалците, кон муслиманите, кон Јеховините Сведоци, кон жените, кон црните и жолтите. Ќе проповедаат до посер против секаква нивна дискриминација, ќе се закануваат и ќе ги казнуваат оние кои ги обвиниле дека ги дискриминаираат, а од друга страна уста не отвораат кога е во прашање сѐ поширокиот јаз помеѓу сиромашните и богатите и дискриминацијата од широк дијапазон на егзистенцијално загрозените групи. Кога тие групи протестираат на плоштадите ширум Европа против социјалните неправди и дискриминацијата со која се соочуваат, за нив, органите на редот на ЕУ имаат подготвено цел арсенал од водени топови, гумени куршуми, солзавци и лисици, оти да се бара социјална правда во денешно време е ерес. Затоа пак, за време на геј-парадите или на протестите на радикалните феминистички групи, истите тие органи на редот се ставени целосно во служба на организаторите и учесниците. Е, ним не смее ни влакно да им падне. Двојни аршини и двојни стандарди. Типично за ЕУ.

И после некој нека каже Европа е стара дама или ќе рече, Европа е курва. Курва и дама била некогаш. Денес Европа е геј. Геј во душата, геј во имиџот, геј во однесувањето, геј во културата. И сѐ што оди во прилог на тоа ГЕЈ за неа е политички коректно и мора да се заштити. Феминистките, радикалните верски и политички групи, нарко бандите, порографската индустрија, ланците за педофилија и малолетничка проституција. Сите тие се на платниот список на ЕУ. Систематски и темелно ја исполнуваат нејзината агенда. Тој политички сојуз може да се одржи само така. Со кротки, исплашени, дезориентирани поданици со релативизирана свест за вредностите и површен однос кон реалноста. Лудиот го прца збунетиот, тоа е голема народна мудрост. И сега некој ќе рече: Добро, и? Каква врска имаат гејовите, радикалните феминистки и бомбашите-самоубијци од Ал Каеда?

Сите тие, а особено геј-движењето се ставени во функција на една малтузијанска идеологија која има за цел драстично да го намали наталитетот на европско тло, разбивајќи го семејството како јадро на едно здраво општество. Само што војната е малку непопуларно средство за ретчење на населението, па сѐ повеќе се користат другите пософистицирани средства. Гејови и феминистки. А математиката е оваа: Колку е населението помалубројно, толку полесно се контролира. Проста малтузијанска математика. Згора на сѐ, уште ако населението е збунето, без јасна претстава за она што е добро, а што зло, што е убаво, а што кич, што е машко, а што женско, тогаш на таквото население комотно можеш да му ставиш оглав и да го однесеш на паша. Затоа многу се вложува во развивање на геј културата и свеста во Европа. Малку кој знае дека во прашање се огромни суми од кои се финансираат геј-организации, геј-паради, непорнографска и порнографска филмска геј-продукција, со тие пари се создаваат и музички и филмски геј-ѕвезди. Повеќето геј-здруженија дури не се ни свесни во каква педерска игра се вклучени кога добиваат пари за своите активности од разни фондации зад кои стојат моќни фаци од највисоките ЕУ-институции и банки, па наивно веруваат дека се борат за некакви права.

Неодамна во Норвешка се одржа детско-младински геј-фестивал, на кој, меѓу другите, имаше еден тинејџер од дванаесет години кој пееше една песна како живее со двајца татковци и како му е супер, па додека едниот вечерта го пегла за у школо, другиот го проверува дали ги научил уроците и дали ја напишал домашната задача. Луѓе да не го видев тоа со свои очи, немаше да верувам. Побарајте го линкот на интернет, не е тешко да го најдете. Нема таков кој може да ме убеди дека зад организацијата на тој фестивал се кријат луѓе со добри намери, па биле тие геј или не. Внимавајте, тоа го гледаат деца и неполнолетни младници со докрај неоформена свест и сексуалност. Што мислите, нема да се збунат кога ќе чујат дека некој нивни врсник живее со двајца татковци и многу му е супер!? Во најдобар случај, тие деца, утре можат да станат двоцевки, ако имаат среќа. Такво дете да го ставиш во темница меѓу сто путиња, куре ќе фати, ама не неговото. Гарантирам.

И после се шокираме кога на Евровизија секоја година ќе ни откријат некоја нова геј-ѕвезда. И тоа не е случајно. Се работи за маркетинг стратегија, со цел да се создаде потреба кај конзументот кон одреден производ. Она што на почеток изгледа шокантно, по некое време станува нормално, а за некој дури и потреба. Way of life! Само треба да се оди чекор по чекор. Ако треба и во сто чекори. Така, евровизиските идеолози почнаа од оној израелскион транвестит што победи пред десетина и повеќе години, па после него се редеа и други геј-јунаци ѓоа Дин из Босне, за цела таа парада на хомосексуалноста да кулминира со овогодинешниот настап и победата на Кончита Вурст, најновиот монструм, добро платен и пуштен од еугеничката лабораторија на ЕУ. Немаше таков меѓу нас на кој не му падна вилицата кога го виде. Ем со цицки, ем со брада. Топол брат со глас на кастрат. После разбрав дека и во неговата родна земја, на неговите земјаци им паднале вилиците кога разбрале дека ќе ги претставува на евросонгот. Најпознатиот австриски кабаре пејач и поранешен учесник на Евровизија искоментирал: Оној кој не знае дали е машко или женско, не му е местото на евровизискиот фестивал, туку во институција за ментални! Белорусија како учесник, со право побара од организаторот на евросонгот да ја исклучи Кончита од фестивалот, зашто оди во прајм-тајм кога ќе го следат и многу малолетници, но организаторот најбезобразно ѝ порача сама да се исклучи, наместо да бара исклучување за Кончита. Инаку, за ваша информација, нејзиното/неговото презиме Вурст (Wurst) на германски значи колбас, па така сите дечиња што го гледаа, а кои знаат германски, научија дека има и тетки со брада кои имаат колбас меѓу нозе, кој по потреба може да се грицка, зоба или да се апнува на секс. Пардон, на екс!

Имаше додуша и други земји кои реагираа негативно на Кончита-со-кобасицата, не само Белорусија. Италија, Хрватска и Србија зазедоа сличен став за она што се случува на Евровизија не само оваа година, туку и години зад нас, па одбија да учествуваат на таа парада на транџи и гејови. И Русите мрчеа нешто, ама Путин сепак ги натера да одат, за да не му извадат муабети дека е латентен геј, зашто мрази гејови. Само ние сме умрени да одиме на таа Евровизија. И запнуваме од петни жили да стигнеме до финале, ама не ни оди. Оваа година дури и спотот на нашата песна-претставничка го направивме малку геј. Саде полу-голи мажи во спотот. Уште да почнеа да се ашкаат меѓу себе. Се кладам дека во следните две години на Евровизија ќе ја пратиме Фифи или онаа Боки 13. А Фифи за да биде по шик и во стилот на Кончита-со-кобасицата, може да си додаде прекар Фифи Ла Суџук. Полека ни доаѓа памет во глава дека е ова епоха на гејови, во која ментално силните и вистински креативните индивидуи се во длабок офсајд, да не речам сенка, а врвовите се окупирани од добро прилагодливи, политички коректни групи во кои се штанцаат Кончити и Чикити, хиени со силиконски цицки и брада на лице, кои на чуден начин продолжија по патот на еволуцијата. Пред пет-шест години еден геј од ЕУ кој рабоеше во Македонија, малку цврцнат се пофали дека неговите топли браќа се имаат инсталирано во секоја влада на земјите во Европа и дека сите луѓе се геј од искона. Веројатно тука мислеше на оној наш и на мајмуните заеднички предок за кој збореше вујче Дарвин. Како тргнало, може да е во право, трнлив е патот на еволуцијата на човекот. Трнлив и полн со изненадувања. Само страв ми е од она homo sapiens, на крајот да не остане само homo, а патот да заврши како слепа уличка.

Сашо Тасевски

Не е дозволено преземање на оваа содржина или на делови од неа без дозвола од редакцијата на КОТЛЕ

ОПШТЕСТВО НА МРТВИТЕ МАТУРАНТИ


[Image: 333btar.jpg]

Како по некое непишано правило, набрзо по изборите имаме уште еден до смрт избоден матурант. Така се случи и со Мартин Нешковски пред некоја година, така сега и со Ангел. И двајцата беа жители на Ѓорче Петров. Меѓу тие две убиства се случи и масакрот на Смилковското Езеро, кога сурово беа егзекутирани четворица матуранти, зашто на убијците не им се допаѓала нивната етничка припадност. Тие џелати сѐ уште не одговарале за тоа злодело и најверојатно никогаш нема да одговараат. Наводно лежат во затвор на Косово за некое помало дело, а косовските власти немаат намера да ги екстрадираат овде. И нема да ги екстрадираат, освен ако оние кои ги штитат не направат некоја прифатлива спогодба со македонските власти околу ублажување на казната која ја заслужуваат, а тоа е доживотен затвор без право на помилување. Ако воопшто постои ваква казна во нашиот разбуцан


[Image: 30j05xj.jpg]

 

правосуден систем. Во оние неколку дена по убиството на матурантите, на фејсбук напишав дека не верувам некој од убијците да одговара за свирепата егзекуција. Изгледа не утнав во проценките. По тој масакр, следеше уште едно убиство на средношколец во школски двор, кога убиениот Албанец рипнал да го брани својот другар Македонец од напаѓачите. Во тој период имаше и други лудории со ножеви во училиштата. Нападот во средното хемиско училиште од страна на младинци-хулигани во кој беа ранети и некои професори остана најмногу врежан во сеќавањата. Да не реагирало обезбедувањето, сигурно следниот ден, во школскиот двор ќе се раздаваше блага пченица. Претепувањата пак на патници по етничка линија во градските автобуси нема веќе кој да ги брои. Такви инциденти имаше неколку десетици.

Оттука бунтот на ѓорчепетровци овие денови е оправдан. Доста им е од стравот дека некој нивни близок, син или брат може да биде избоден штом излезе од дома. Тие се свесни дека последното убиство нема етнички предзнак, но знаат дека не е последно и што е најлошо, може да биде вовед во нова серија етнички пресметки меѓу младите, доколку државата еднаш засекогаш не му застане на патот на насилството, што тешко да се случи. Барем не во овој живот. Тоа го знаат ѓорчепетровци затоа и се исплашени, затоа и реагираат толку бурно. Таква реакција може да предизвика само голем страв, тоа е повеќе од јасно. Се наметнува прашањето, кој е виновникот за ова што се случува на нашите улици и во нашите маала.

За убиецот на матурантот Ангел се знае дека е деветнаесетгодишен Албанец од село Грчец, со подебело полициско досие. Па добро бе, кој дозволи досието толку да му се здебели до деветнаесетата година од животот? Кој е виновен за тоа што толку опасен деликвент со такво досие слободно шета по улица и се пика по туѓи дворови? Дали е дел од банда или делувал сам? Којзнае дали некогаш ќе дознаеме? Важно во Ѓорче Факинг Петров сите знаат дека криминални банди од Грчец крадат автомобили, велосипеди и моторцикли во нивната населба и ги носат во Грчец, па оттаму прво им ги нудат назад на нивните сопственици за мрсен откуп,  а ако откупот не го добијат, ги продаваат којзнае каде. Како тргнале, утре деца ќе почнат да крадат и да бараат откуп за нив. И сите знаат дека нашата полиција, иако го знае тоа, никогаш не тркнала до Грчец да расчисти со бандите, туку замижува на едно око. Како што правеше и со бандите во Арачиново пред 2001 година, додека не беа убиени тројца полицајци како вовед во воениот конфликт во 2001-та. После се пееше слична песна кога Агим Красниќи од село Кондово упати закани до македонската држава дека ќе го гранатира Скопје. Со месеци во Кондово не смееше да стапне полициска нога и месеци беа потребни да се убеди со арно тогаш популарниот милитант да се сретне со властите и да не го гранатира градов. Ама сега не сакам да досадувам со тие приказни за нашата полиција која некаде, во некои општини слободно смее да фрла шок-бомби, да приведува, да тепа и претепува, додека во други, не смее ни да помисли да влезе без најава и букет рози, зашто таквите приказни се добро познати.

Мене повеќе ме интересира одговорот на прашањето кој става нож или пиштол во рацете на младите и уште колку матуранти треба да паднат избодени до смрт за сите сериозно да го сфатиме она што веќе го знаат ѓорчепетровци, дека оваа држава нема капацитет да се справи со насилството и насилниците токму затоа што самата учествува во нивното создавање. Ќе се прашате: Како? Е па вака некако...

Власта систематски со години наназад го аминува злото применувајќи СЕЛЕКТИВНА ПРАВДА, која во својата суштина е ГОЛЕМА НЕПРАВДА зашто им дозволува на многу големи злосторници да останат неказнети за извршените злодела. Курето на власта ѝ е многу потврдо кога емитува на телевизија снимки од приведување на свои политички противници кои ги терети за земање мито од двеилјади евра, отколку да приведе други кои зеле мито од два милиони евра. Затоа на власта ѝ се потребни тв-слики на она што тие го сметаат за зло, за што полесно да мине неказнето некое поголемо зло во кое таа е директен учесник или барем, посредник.

Понатаму, оваа власт е толку заслепена од своите таканаречени реформи што не може да ја процени нивната огромна штетност по здравјето на македонското општество. Еве, земете го образованието за пример. Од каде дојде тоа да нашите ученици во основните училишта и гимназиите ги чуваат приватни служби за обезбедување и специјални полициски единици? Оние моронски министерчиња на Грујо кои му удрија реденка на образованието никако да разберат дека многу малку од еден човек има во неговата факултетска диплома и дека дипломата без воспитување е безначајна. Доброто воспитание и моралот треба да бидат кичма на квалитетното образование, а не нешто на кое младите гледаат со презир зашто се свесни дека живеат во држава во која добро воспитаните и оние со високи морални принципи се наоѓаат на маргините втурнати во сурова борба за гола егзистенција. На нивна сметка државата генерира аналфабети со куп дипломи од разни универзитетчиња низ државава кои се спремни и родителите да си ги заколат на спиење ако не добијат дел од наследството или нов бесен автомобил. Малоумниците од министерството за образование за тоа време имаат поважна мисија, да им удираат пацки на професорите, дури и на оние докажаните, доколку не исполниле некоја имбецилна задача од новите наставни програми или пак, ако некоја размазена будала од нивните ученици неосновано ќе ги наклевети за било што. Кутрите професори, не можат ни гласот малку да го повишат пред учениците-пробисвети кои не знаат да бекнат, а бараат високи оценки и очекуваат да ги добијат, зашто некој близок од власта им го чува грбот.

Никој и не може да очекува од нив да се однесуваат поинаку, зашто сѐ што гледаат наоколу во својата околина е насилство, кич и неправда. Младите многу рано ќе научат дека ова општество не им припаѓа на заслужните, туку на гребаторите, затоа оние способните масовно ја напуштаат земјава, убедени дека секаде надвор побрзо би успеале, отколку овде. И не грешат. Надвор никој нема да ги праша чија партиска книшка имаат во џебот. Оние пак, кои остануваат дома, а неправедно се изолирани, соочени се со немаштија и се полнат со гнев, а тој некаде мора да излезе за да не преиде во лудило. Затоа и спортските настани ни личат на Бејрут од осудесетите години на минатиот век. Постојано тепачки меѓу навивачите и прекини на натпреварите. Истото се случуваше и непосредно пред почетокот на крвавата граѓанска војна во СФРЈ. Изгледа лекцијата не ја научивме на туѓата мака, па ќе мора да ја платиме со своја крв.

И тука партиите се главни за тоа навистина да се случи. Не пропуштаат ниту една можност да ја разгорат меѓуетничката омраза меѓу граѓаните на Македонија. На што личеше оној повик на премиерот пред изборите, кога побара 63 пратеника за да им ставел крај на заканите на Албанците? Личеше на лош театар за привлекување на гласачко тело, ништо друго. Е па сега да ги видам големите патриоти и борци против албанските уцени кога како попчиња ќе потпишат коалиција со Али Ахмети и Тачи во дует. Важно ја отворија пандорината кутија пред изборите за грст гласови и победа на изборите, а сега ги боли уво кога матурантите се бушат со ножеви. Ќе излезе на прес онаа беда од министерка да блее како треба да се сочуваат главите студени и да не се подгревааат меѓуетничките судири и толку. Или пак, ќе се обиде со сите сили да спинува некој голем инцидент со зборовите дека тоа е дело на опозицијата во обид да ја дискредитира власта и дека не треба да му се придава големо значење, како што се случи со бунтот на ѓорчепетровци изминативе денови. Сега излезе, опозицијата ги организирала!? Нивните лаги веќе ни кучињата со маст не ги јадат. И тој спин се случува замислете, истиот ден кога таа опозиција објавува дека експертизата потврдила дека гласот во случајот Поткуп од Газда Нини е токму на премиерот.

И не е важно кој е виновен, а кој не во немилиот настан кој го потресе Ѓорче Петров и Македонија. Дали убиецот се бранел или убил зашто сакал крв. Важно е дека попусто отиде уште еден млад живот, кој во случајов излезе вреден колку половен велосипед. И тоа пак ќе се случи, сигурен сум, зашто нашите улици одамна не се безбедни, а на власт се наоѓаат опасна група луѓе на кои желбата да владеат им е поважна од безбедноста и благосостојбата на граѓаните. Затоа, до следниот избоден матурант, до гледање!

Сашо Тасевски

Не е дозволено преземање на оваа содржина или на делови од неа без дозвола од редакцијата на КОТЛЕ   

  

ОНАА РАБОТА ОТПОЗАДИ ДО КРАЈ И ДУША ВО РАЈ!

 

           
[Image: 333btar.jpg]Како народ го заслуживме секое страдање. Минато и сегашно. И го заслужуваме секое идно. Ние ја мразиме слободата зашто се плашиме од неа. Затоа секогаш реагираме последни, за било што. Кога Србите, Грците и Бугарите ги шутнаа Османлиите и создадоа свои самостојни држави, нам дури тогаш ни текна да креваме востанија, кои пак се покажаа килави, па потонавме под уште пострашни окупации од онаа на Османлиите. 

          
[Image: 2qcm0ow.jpg] 

 

            Потоа за време на Втората светска војна, меѓу последните востанавме против фашистите и нивните верни слуги. Кога во 1943 година, во босанското гратче Јајце се удираа темелите на идната СФРЈугославија, само на нашите делегати не им успеа да стигнат на заседанието. Сите стигнале во Јајце, само нашиве заглавиле на некое бачило. Историјата вели не успеале поради големиот снег и невремето. Којзнае? Добро е што Тито бил човек од збор, па не им пишал неоправдани во дневникот и не ги изоставил Македонците од составот на идната држава. Така се случи, дури во 1945 година првпат во историјата да добиеме република, признат македонски јазик и македонско писмо на кој ќе се школуваат наредните генерации.

            Речеси половина век подоцна, кога се распаѓаше таа држава во која за првпат бевме признаени како народ, сите братски народи се отцепија и прогласија независност, а ние пак останавме меѓу последните. До последно се колебавме што да сториме. Дали да тргнеме по патот на независноста или да продолжиме во раскантаната и преполовена композиција во која останаа само Србија и Црна Гора. Сепак, на крајот, како да се срамиме од поголемиот брат Србија и некако со пола уста прогласивме независност, која немаше да се случи ако на референдумското ливче не стоеше она, парафразирам: „гласам за независност, но со можност за присоединување кон Југославија.“ Некој од македонските тајните служби очигледно добро си го познавал својот колеблив народ па му паднал на памет мудар штос за да го намами и полесно да одлучи  за независност.

            Е, најпосле, барем на хартија, ја добивме и независноста, ама стравот од слобода остана притаен и го манифестиравме секогаш кога беше најпотребно да бидеме храбри и одлучни. Сите од отцепените братски народи влегоа во ОН со уставните им имиња, само ние влеговме со сменето име. Дај што ќе дадеш, не прајме проблем! После, во наредните години, за да ни биде полесно на душата си направивме филм дека сме фактор на стабилност на балканот и „оаза на мирот“. Така ја дочекавме и 2001 година кога бевме физички нападнати однадвор и одвнатре. Тогаш меѓународната заедница и НАТО недвосмислено и пријателски ни порачаа: Драги мирољубиви Македонци, во вашата оаза на мирот, на вашата територија слободно се шетаат терористи, екстремисти и разни нарко-банди! Разбудете се од сонот, од нас имате еден месец, земајте метлата и изметете ја оазата, поточно дворот! Џабе ни порачаа така. После кога видоа дека и за тоа се колебаме, рекоа: Од овие ни народ бидува ни држава бидува, ќе се замешаме оти немаме нерви за уште една долготрајна касапаана на Балканот. Ко се колебаат, тогаш нека ја делат државата со терористите! Јеби га! И најпосле, двете страни ќе ни се клањаат нам!

            Следуваше референдумот против новата територијална поделба на општините. Тогаш против гласавме околу 450000 луѓе. Се знаеше дека референдумот нема да успее, зашто поделбата беше договорена уште во 2001 со Охридскиот договор, со кој Македонија потпиша неформална окупација на дел од својата територија и ја отстапи на оние против кои војуваше. Затоа беше потребна новата поделба на општините, за да се исполни ветеното од договорот во Охрид и Албанците да добијат територии каде ќе воспостават речеси парелелни државни институции и власт. Ех само да знаете колку е денес лесно тие општини да прогласат непослушност кон централната власт и да се одметнат, да кренат востание или бунт. Доволно е само Груевски да каже: Доволно ми се оние 63 пратеника што ги добив на изборите, такашто, не ги љуљам ни Тачи ни Али! Со нив не правам коалиција!

            Тогаш големи мои патриоти ќе сфатите колку е слаб и зависен вашиот Пастир и дека, кога би рекол такво нешто за миг ќе се вратиме во 2001 година, само што овој пат ќе останеме без пола териториј,а на која пак, ќе живеат само триесетина проценти од сите Македонци. Другите ќе отпатуваат, кој на оној свет, кој беглец на печалба. Затоа да се паѓа на неговите шашми за големомакедонштината која не трпи уцени од Албанците е знак на крајна неупатеност, неукост и заслепеност. Албанците се тие кои во моментов се главен фактор за стабилноста на Македонија, сакале ние тоа да го признаеме или не. Пастирот може да им се заканува и да ги плаши само Македонците, но не и Албанците. Тие тоа многу добро го знаат за разлика од стотиците илјади Македонци кои ја проголтаа онаа предизборна лага на Пастирот дека доста му е од албанските уценувачи и негови партнери во власта.

            Ако. Набрзо, гласачите пастирови ќе се разбудат од трансот и ќе го фатат уште еднаш во лага, а потоа ќе се разбудат и од сонот за економските успеси на владата, сега кога ќе почне да се стега јамката околу нивниот џеб. На адреса на владата на Пастирот веќе почнаа да стигаат за наплата старите камати, иако неговиот кум Ставре, свесно одбива да каже дека се тоа само каматите, а главнината на старите долгови и понатаму останува нечепната. За тоа време пак, се прават нови и нови задолжувања.  Во таа смисла како и за сѐ друго, пак ќе бидеме последни и големата економска криза за нас допрва следи. Ќе има многу отпуштања од работа и ќе има нови даноци кои дополнително ќе го испразнат џебот на Македонците.

            Го заслужуваме тоа, бидете сигурни, зашто секогаш поважно ни беше спокојството од слободата сами да одлучуваме за нашата судбина. Пастирот и оваа власт се типична материјализација на нашиот страв од слобода. Поради тој страв овој народ не само што не успева да ги препознае неговите вистински непријатели, туку честопати во душманот гледа пријател. Тој мазохизам, тоа уживање да се биде цицан и силуван без престан, полека станува наш македонски бренд. Европските и светски медиуми веќе наголемо и поодамна пишуваат за нашата демократија како за близнак на Белорусија, а на табелата за слободата на медиумите сме на чекор од  категоријата земји со целосно неслободни медиуми. Од таа категорија нѐ делат само три бода. Во меѓувреме, мува не нѐ лази. Патирот ни е супер и сите сме супер. Е па нема уште долго. Кога сме неуки, заслепени и исплашени, ќе мора лекциите и понатаму да ги учиме на потешкиот начин, со страдање. Оти онаа работа отпозади до крај и душа во рај, тоа не може! Ниту било, ниту ќе биде! Амин!  

Сашо Тасевски

Не е дозволено преземање на оваа содржина или на делови од неа без дозвола од редакцијата на КОТЛЕ