Macedonian Albanian Croatian Dutch English French German Italian Portuguese Russian Spanish

Колумни

СТЕВО ПРОТИВ ДПМНЕ – БУДЕЊЕ ПРЕД КРАХОТ






[Image: 333btar.jpg]

Изборната кампања за нов претседател финишира и многу е веројатно, фото-финишот да го реши победникот во трката. Ќе биде тесно не затоа што се работи за двајца приближно квалитетни кандидати, туку затоа што едниот од нив, кој е интелектуално дефицитарен во однос на другиот, за да ја надокнади разликата, прифати да игра по мафијашки правила кои државата, очекувано, не ги санкционира. Владеачката партија која стои зад него, очигледно исплашена како никогаш до сега за резултатот од изборите, не губела време да направи сѐ што е недозволено во едно демократско општество за да дојде до победата на својот кандидат. Активирани се целокупните потенцијали на сите државни институции, медиуми, невладини институции и агенции за испитување на јавното мислење во служба само на партијата на власт и нејзината цел – победа на изборите. Оттука, овие избори многу јасно покажаа до кој степен нашата држава станала заложник на само една партија во нејзината парада на лагата и кичот. 

[Image: b7ewxi.jpg]

Во тој поглед телевизиите се особено инспирирани и разгоропадени. Кај нивните сопственици и главни уредници изгледа не останало ниту трошка срам, а камо ли елементарна пристојност да фингираат независност и медиумско ферско известување. Напротив, тие се главниот џелат на владеачката партија. Нивните репортажи и монтажи за тв-дневникот и другите информативни емисии за изборните кампањи се епски во најпежоративна смисла. Се прикажуваат полни плоштади кога владеачката партија има митинг, а кога е тема опозицијата и нејзините настапи, се прикажуваат кадри фатени три саати пред почетокот на нивните митинзи, а понекогаш се тоа кадри сликнати рано наутро кога отвораат бурекџилниците и гранапчињата, такашто човек лесно може да помисли дека митинзите на опозицијата се најмногу посетени од градските џукели и локалните пијаници. 

Посебна приказна се таканаречените независни аналитичари кои се поканети да гостуваат на овие телевизии за да го споделат своето независно мислење со јавноста. И за вистинско чудо овие независни експерти сите исто мислат. А бе како телевизииве еднаш не промашија да викнат некој што не мисли исто како нив? За овие стручњаци кои со мака кажуваат проширена реченица, владиниот кандидат е апсолутен победник во сите категории и Пендаровски од опозицијата тука немал што да бара. И секогаш, ако веќе мора некого да пофалат и од останатите кандидати, нели, така е редот, тогаш ги фалат оние кои не се толкава опасност за владеачката партија како оној громовникот на пример. Си велам, толку ли е инфериорен Пендаровски во споредба со интелектуалната величина на Хорхе? Мора да е до бисерите. Кој му е крив на Пендаровски што два пати размислува пред да каже нешто.

Помина и славната дебата на МТВ која недвосмислено покажа дека во Македонија одамна е убиена секоја шанса за дебата. Наместо дебата се изнаслушавме долги здодевни монолози за тоа на кој му е поголем. Башка муабет што таа лакрдија не одеше во живо, туку беше снимена, оти така е најбезбедно за владеачката партија. Јас не верувам во тие празни оправдувања дека заради пребукираните агенди на претседателските кандидати, соочувањето морало да се снима, наместо да оди во живо. Кого лажете бе!? Никаде не се одржува митинг на полноќ. Што не одеше емисијата во живо точно на полноќ, кога се будат вампирите? Или тогаш ќе се вадевте дека работниот народ спие во тоа време, па дебатата нема да има гледаност. Глупости на квадрат! Прво, во Македонија не постои работен народ, туку невработен! И второ, народот ќе се лишеше од сон и ќе ја следеше емисијата и на полноќ, зашто е жеден за вистински дебати и соочувања од кои вие смислено го лишивте сиве овие години. Впрочем, само тв-соочувањата на кандидатите во живо, можат до некаде да ја изострат сликата за тоа на кој од нив колку му сече, а владеачката партија многу добро знае колку му сече на нејзиниот кандидат, затоа и избегна соочување во живо. Од истите причини тој кандидат има само епизода во неговата сопствена кампања, а главната улога ја игра неговиот ментор и партиски лидер. Поради тоа, противкандидатот на Стево Пендаровски не е Хорхе, туку Грујо и ДПМНЕ. Иако и Грујо својата улога ја игра во монолог, зашто и нему нешто не му сече, па мрази отворени двобои.

Лидерот на преродбениците го знае и тоа дека, дури и приближен пораз на Стево од Хорхе, за него ќе значи неминовен пад од тронот по парламентарните избори. Зашто илјадници од оние Македонци кои до сега избегнуваа да гласаат преплашени од митот за непобедливоста на ДПМНЕ, тогаш ќе сфатат дека не се толку непобедливи и масовно ќе излезат да ги разбуцаат. Ете зошто аналитичарите платени од ДМНЕ толку упорно се обидуваат на јавноста да ѝ продадат слика дека Хорхе е убедливо пред Стево. Ете од каде доаѓа и целата фама на Грујо за 62 пратеника по изборите. Какви 62 пратеника? Тој знае дека дури и пирова победа не му е сигурна, а камо ли апсолутна. Од тие причини, допрва ќе се изнагледаме кампањски глупости во режија на ДПМНЕ. Она што го видовме до сега ќе биде нула во споредба со сите оние мртви кои ќе излезат да гласаат на повик на ДПМНЕ и со сите оние бугарски возови кои ќе протатнат низ гласачките места, а прогнозирам и други насилнички иновации на преродбениците за извојување на победа по секоја цена. Зашто насилници не знаат за други средства освен насилнички.

Кандидатот за претседател на опозицијата Стево Пендаровски на оваа кампања покажа карактер и пред сѐ достоинствено држење и политичка култура каква одмна не сме виделе на изборните кампањи, со забелешка дека е премногу фин и добро воспитан во одредени ситуации, што не му оди во прилог. Неговиот на моменти премногу трезен и академски настап, за жал, мнозинството тешко го разбира, зашто е научено да прежива нешта кои некој друг пред него неколку пати ги преџвакал. Во таа смисла, Пендаровски мора малку да го спушти гардот и поотворено да нападне во финишот. Со уште попрости зборови да му објасни на овој народ зошто „изгоре лончето и претече млекото“. Овој начин на обраќање беше и сѐ уште проблем и на СДСМ. Да му се каже на народот со народен јазик во каков амбис нѐ турка оваа власт. СДСМ во иднина ќе мора уште повеќе да се отвори кон народот. Да украде малку од популизмот на ДПМНЕ. На овие избори СДСМ до некаде ја пропушти и шансата да ги придобие малку повеќе на своја страна сите оние од јавниот живот кои беа свесни за лудилото во кое живееме и за пропаста пред нас. Зошто не го сторија тоа не знам, ама знам дека сега ќе беа во многу поизгледна ситуација за победа. 

А крахот е неминовен, како и да земеш. Дури и Господ да дојде на власт исто ни се фаќа. Затоа и напишав во некоја од минатите колумни дека Груевски треба да го моли Бога да изгуби на избориве. Така барем, утре по изборите, ќе може да се брани со зборовите: Гледате, ние си отидовме државата банкротира! На тој начин, пред глупавите успешно ќе скрие дека најголем виновник за крахот што следи е тој самиот. Сепак, НЕ Е ИСТО ДАЛИ КРАХОТ ЌЕ ГО ДОЧЕКАМЕ БУДНИ ИЛИ ПОТОНАТИ ВО КОШМАРЕН СОН. Според мене, редно е да се разбудиме, без разлика на тоа колку ќе боли. Ова е мој став, не мора да се сложите со него, како што сметам дека оваа изборна кампања и оние осум години зад неа недвосмислено покажаа, дека во Македонија демократија не постои, ниту пак постои социјална правда, автентична јавна дебата и основна политичка култура да се почитува различното мислење. Наместо тоа, живееме во држава во која единствениот аргумент за тоа кој е во право е КАМА ПОД ГРЛО. Заради тоа, сите треба да сносиме лична одговорност, а не само оние во партијата која владее. 

Зашто не постои искрен македонски патриот кој за изминативе осум години барем еднаш не се засрамил што дозволил неговата земја да ја управува банда која има корумпирано сѐ околу себе, зашто самата е таква. Не постои нормален слободоумен човек кој не се засрамил што за целиот тој период затворал очи пред злосторниците кои од неговата татковина Македонија направија предмет за потсмев на меѓународен план. Нема таков чесен граѓанин што не го јаде резил што години наназад премолчувал редици настани во кои била убивана демократијата во неговата земја, а правдата била ставена во скутот на злото и корупцијата. Колку сме зрели за такво будење и преземање на одговорноста за лудилото што нѐ снајде, ќе покаже исходот од изборите. Само без паника, излезете и гласајте по свое убедување. Од нешто и онака мора да се умре, иако не сум слушнал некој да умрел кажувајќи го она што го мисли.

Сашо Тасевски

Не е дозволено преземање на оваа содржина или на делови од неа без дозвола од редакцијата на КОТЛЕ

НЕ СЕРИ КВАКЕ КАД НЕ СИ БРАВАР – ГРУЈО, ЕВЕ ТИ КЕЦ!



[Image: 333btar.jpg]

Власта на Грујо неодоливо ме потсетува на онаа на сите нам позната ситуација од школските денови кога професорката те вади на табла, ти поставува прашање, а ти поим немаш што треба да одговориш. И за да не ти зачука бандера во дневник, почнуваш да се вадиш: Професорке учев, жими мајка учев! Е добро де, ти враќа она, верувам дека си учел, ама дали си научил?


[Image: 10173406_10152281109067180_1931629110_n....e=533CDE8D]

Истото се случува и со оваа преродбеничка власт. Сега, за време на изборната кампања, кога Пастирот е излезен пред таблата на учителот (читај: народот), наместо да одговори на поставеното прашање, кое со години му го поставуваат оние поочиклените, а кое гласи: Зошто и понатаму Македонија е шупчето на Европа со катастрофален квалитет на живеење, тој се вади како лошо учениче кое гледа да го оправда своето незнаење, како знае и умее и ја повторува онаа негова славна мантра: Ние работиме 24/7! Никој пред нас не градел толку како ние! Нема друг кој донел повеќе инвестиции од нас! Никој не вработил толку луѓе ко нас!

Тој не одговара директно на круцијалното прашање што му го поставува загрижениот народ како дежурен историски учител, туку вели: Учителе, јас учев, жими мајка, ама не знам што ми е денес! Што ти е денес? Еве Пастиру, јас како дел од оној народ што не припаѓа на твоето стадо ќе ти кажам што ти е денес: Исто што ти беше и беше вчера, а исто ќе ти биде и утре! Не можеш да направиш од Македонија пристојно место за живеење, зашто не знаеш како. Верувам, ти и твоите преродбеници некаде и сте учеле како треба да се води една држава, ама изгледа не сте научиле или сте избегале од тој час. Едно е да учиш, друго е да научиш. Секој го знае тоа. Може стварно работите 24/7, ама што сработивте? Суштинските прашања се дали народот виде некаква полза од тоа ваше работење и од вашата градителска опсесија? Се живее ли спокојно во Македонија затоа што вие работите и градите 24/7? Дали квалитетот на живеењето се смени на поарно во споредба со она време кога не бевте на власт?

Одговорот на сите овие прашања е НЕ! И не го кажувам ова од инает, туку објективно и непристрасно, зашто немам ничија партиска книшка и никој од опозицијата не ме плаќа за нарачани текстови. Никогаш во животот не сум добил пари од ниту едно министерство за култура или не дај боже од Сорос. Секаде сум бил одбиван кога сум нудел мои проекти и од вас преродбениците и од тие кои беа пред вас. Секогаш сум бил трн во очите и на вас и на оние другите. Немам причина никого да поддржувам зашто сум индивидуалец до јајца. Во стадо се чувствувам непријатно. Ако некој побара мое мислење го давам, ама тоа е мое мислење, а не нечиј партиски став. И затоа Пастиру, ќе ти кажам зашто за твоето владеење кај мене у дневник имаш единица како бандера обложена со инокс ленти и барокна позлата.

Во секоја работа што ја направивте вметнавте по една „квака 22“. Колегите мои купени од тебе ми велат: Ќути таму, Грујо ти покачи плата за 100 проценти! Кажи кој пред него им покачил плата на глумците! Точно е тоа, Пастирот ги покачи платите, само се премолчува фактот дека од 2006 година до денес цените на сите производи се скокнати од 75 до 100 проценти, ако не и повеќе. Тоа го знам зашто самиот плаќам сметки и одам по маркетите и пазарите. Ете една квака. После истите тие колеги ќе ми префрлат: Чекај а тоа што земаш додаток за трето дете? Тоа кој ти го даде? Грујо така? Точно и тоа е добар потег, само што ги лечи симптомите, но не болеста на реалноста во која живееме. А болеста е немаштија. Ако сте фраери направете да можеме лагодно да живееме од нашите плати, без да земаме милостини. Мене не ми треба детски додаток. Сакам достојно да живеам од она што го работам, како и секој друг нормален човек, без милостина од државата. Го земам зашто морам. Жена ми е невработена со факултетска диплома и лиценца за судски преведувач. Секаде каде проба да се вработи груевци побараа партиска книшка. Не бараат факултетска диплома, туку партиска. Срамота! Па нели ЗНАЕЊЕТО ЗА ВАС Е МОЌ!? Или тоа добро звучи само како слоган на реклами? Вработувате аналфабети без грам школо да дремат во канцеларија и друг да им ја работи работата, зашто самите не знаат да се потпишат, а илјадници други ко жена ми со факултетски дипломи, најкреативните години од животот ги минуваат дома. Ете уште една квака. 

Големите инвестиции и инвеститори им се посебна приказна. Бајка. Се акаа по светов од немило до недраго, божем да донесат опасни инвеститори, а им отворија врати само на големи хохштаплери како Моше Баум (кој знаеме како заврши) и Субрата Рој. Овој последниов изгледа беше на чекор од Македонија да направи боливуски рај, ама кваката е во тоа што отиде во затвор. И тоа во индиски затвор кадедшто не мора да ти падне сапунчето на туширање за некој од цимерите да те надене со нешто. Ете, такви се нивните инвеститори. Оние сериозните кои ни дојдоа на гости како оној милијардерот од Мексико, одма си заминаа и веќе не се вратија, кога видоа со кого треба да се уортачат. Па тие никогаш немало да станат милијардери ако правели дилови со типчиња како Ставре, Грујо и Мизо. Оние пак странски инвеститори кои отворија неколку мали фабрики во Македонија, профитираат на маката на овој народ, заш работниците во нив работат за мизерни плати и не знаат кога е празник, а кога делник, а нема ни кому да се пожалат за тоа што се принудени да работат како робови. И нема да помине долго по падот на Грујо кога овие странски фабриканти ќе ги затворат овдешните фабрики и ќе ги дислоцираат во друга кутра држава каде ќе најдат робови кои ќе работат за уште помали плати. Тоа е суштината на глобализацијата.

Преродбениците постојано се фалат дека граделе, изградиле и чуда направиле. Велат со тие безброј споменици и градби имале цел да го кренат духот на Македонците и конечно да го дефинираат нивниот идентитет за да не излезе дека лутале како гуски во маглата на историјата. И тука има квака. Можеби најзаебана од сите. Не се многу оние кои знаат зошто Грујо и неговата банда толку гради. Ги заболе нив за идентитетот на Македонците. Тоа што уште повеќе ги поделија и дезориентираа Македонците во поглед на идентитетот со тоа градење како и со откачените митови за мадињата на Букефал и Александар Македонски е помалку важно. Поважно е дека со инвестирањето во градежни проекти, власта сака да прикаже дека има некаков економски раст во земјава и затоа тоа постојано го верглаат, дека градежниот сектор најмногу цвета само по нивна заслуга. А еве ја кваката. Кога нема голема потрошувачка од страна на народот зашто тоне во сиромаштија, кога нема големи странски инвестиции, едниствениот начин на државата да покаже дека БДП-то расте е самата да троши. И тука има уште една квака. Кваката е во тоа што власта не троши за конкретна полза на граѓаните, да го крене нивниот стандард со вложување на парите во индустрија и гранки кои се доходовни, туку ги троши на споменици и барокни згради и фасади, за да ги испере полесно и да ги наполни сопствените џебови. Не е важно за власта на што ги троши народните пари, зашто секоја потрошувачка на државата при правење на годишниот биланс ќе рефлектира некаков економски раст, па нека е и од еден до два проценти годишно. Тоа е добро да се искористи како фалба на избори, само што таквиот економски раст значи дека уште многу децении нема да мрднеме од немаштијата во која живееме денес, дури и да се правиме наудрени дека нема да дојдат и полоши денови. Економистите сигурно разбираат за што зборувам во овој пасус. 

Не знам дали некои од членовите на груевото стадо се свесни каква квака се крие во задолжувањата што ги прават во ММФ и другите големи банки. Дали знаат дека голем дел од тие пари се слеваат на приватни сметки на нивните идоли од Централниот комитет. Дали се свесни дека нивното лично богатење на сметка на народот уште утре ќе го плаќаме со намалување на плати, со губење на работни места, со строги мерки за штедење и со други драпаници? Тогаш ќе ве прашам на кого песни му пеете и во кого денес се колнете. Само што вашите идоли тогаш ќе бидат премногу далеку за да ви помогнат. Кој во Њујорк, кој во Прага, кој на Малдиви.

Да, преродбениците смислија и бесплатни карти за пензионерите за градските автобуси. Некој што не ја знае кваката која се крие зад нив, ќе каже браво за Пастирот, но вистината е дека бесплатните билети за пензионерите ги платија вработените во ЈСП чија плата се намали некому и за 100 евра. Имам пријател кој работи таму. Се ежи кога ќе го чуе зборот пензионер. Од 25 илјади денари, платата му е намалена на 18 илјади. А да, директорот ги потсетил дека за намалувањето да не јадат гомна наоколу, да не останат без работа.

Кумановци не случајно велат: Не сери кваке кад не си бравар! А преродбениците во своите дела ставија толку кваки што дури и браварот Јосип Броз би им позавидел. Квака до квака. Не сакам да тупам за други примери, сепак е ова само колумна. На секое преродбеничко дело, верувајте, има по една квака. Нешто кое го поништува претходно направеното и тоа нешто власта секогаш го премолчува, зашто кога би го знеле тоа сите, народот не само што нема да гласа за нив, туку и љубезно ќе ги праша со која смрт да ги отепа. 

Сашо Тасевски

Не е дозволено преземање на оваа содржина или на делови од неа без дозвола од редакцијата на КОТЛЕ

ГРУЕВСКИ - ПОСЛЕДНИОТ ТРАНЗИЦИСКИ ПОЛИТИЧАР



[Image: grujo-avtobus.jpg&h=270&...p;amp;zc=1]

Дали Груевски го прави последниот обид со кој сака да го испровоцира Црвенковски во ист малограѓански стил да ја раскаже својата страна на вистината, ќе видиме набргу. Но, ако се случи тоа, нема да застане таму.



[Image: 398053_400234413401708_924615887_n.jpg]
Кире НАУМОВ

Некаде во август минатата година ја напишав можеби најчитаната колумна со наслов „Груевски прв вресна – врати се Бранко“. И не дека и во периодот од тогаш па до денес Груевски не врескаше секојдневно: врати се Бранко.

Но, почетокот на изборната кампања покажа дека таквата хистерија на Груевски ќе ја доживее својата кулминација. Таа хистерија потекнува од таму што тој сфати дека по 23 години, ова се првите избори во Македонија во кои тој ќе биде единствениот транзициски политичар, кој сѐ уште ќе се качува по бините на митинзите.

Стартот во Охрид и во Струга покажа дека Груевски има една и единствена цел, а тоа е фрлање магла од која нема да се види дека тој е единствениот транзициски политичар кој опстојува на политичката сцена во Македонија. И не само во Македонија. Груевски е последниот активен транзициски политичар во цела Источна Европа, а во регионот друштво му прави само уште Ѓукановиќ.



ОЛИГАРСИТЕ ГИ ЧУВААТ ЛИВЧИЊАТА „КАСА-ПРИМИ“

Стоја Андов и Петар Гошев не се активни веќе одамна. Црвенковски по конгресот во јуни е целосно надвор од политиката и, воопшто, од јавниот живот. Тито Петковски тоа го обзнани на овие избори со фактот што не е на листите за пратеници. Љубчо Георгиевски веќе долго време политиката ја третира како хоби, многу често во корист на Груевски, но тоа не ни важно.

И за да не ги редиме другите, на површината излегува сликата дека само Груевски е човекот кој во овие 23 години, 16 години е активен учесник во транзициската голгота низ која поминува Македонија. Во тие 16 години, Груевски е 12 години на власт и 4 години лидер на опозицијата.

Ако ги анализираме транзициските политичари од погоре што веќе не се активни, Груевски е убедливо најдолго на клучни политички функции од кој било друг. Низ неговите раце, пред неговите очи или поточно под неговото пенкало поминале: довршувањето на приватизацијата од 1998 до 2002; поминале Окта, Телеком, НПК; поминувал, а злобниците велат и сѐ уште поминува Далаверски, чиј шеф беше лично тој; поминала и 2001 сосе украинските хеликоптери, муниција, „станиновки“ и многу други.

Потоа следи опозиционерскиот период на Груевски кога неговиот гуру Георгиевски го устоличува на лидерската функција на ВМРО – ДПМНЕ. Тоа место го добива преку титулата најдобар министер во владата на Љубчо Георгиевски, која лично му ја доделува самиот тој. Таа титула можела да се добие само доколку сето она погоре и уште многу повеќе поминало низ рацете на најдобриот министер.

Секако, овој опозициски период е дури и многу поинтересен. Просторот не дозволува, но тука кратко да се потсетиме на кампањата во 2006. Ако единствени богати луѓе дотогаш беа клетите олигарси на Црвенковски и на Бучковски, кои биле подготвени на дебело партиско спонзорство, како тоа ВМРО – ДПМНЕ имаше повеќекратно поскапа кампања од таа на СДСМ!?

Кој ја финансирал партијата и безобразно скапата кампања ако не самите клети олигарси!? Затоа ли Груевски беше против промена на Уставот и т.н. ревизија на приватизацијата. Втората алтернатива е дека се тоа пари од странство. Но, како и да е, ВМРО – ДПМНЕ, а, пред сѐ, олигарсите ги краси педантност. Сите внимателно си ги чуваат ливчињата – „каса-прими“ за некое си време–невреме.



ИМА ЛИ РАЗЛИКА МЕЃУ „АКТОР“ И „КАМПАЊА“?

Конечно, за периодот од 2006 година, па наваму, може да се напише книга од неколку тома, но бидејќи тоа ни е секојдневие, тука нема да трошиме простор. Би спомнал само една од последните афери. Имено, постои ли разлика меѓу „Актор“ и случајот Љубе Бошкоски?

Според Груевски и некои гавази на власта, „Актор“ своите заработени пари можел да ги троши како сака, па и да ги вади во кеш и да ги дава на кого сака! По таа логика, тогаш и оној фин и чесен господин со скриено лице и име, своите пари можел да ги троши како сака. Тој одбрал исто во кеш да му ги донира на Бошкоски. За тоа Бошкоски гние во затвор, а за „Актор“, доколку во април не дојде пролетта, истрагата ќе трае и трае и трае?

Од оваа мала ретроспектива, која најдобро си ја знае и самиот Груевски, титулата последен активен транзициски политичар во Македонија и пошироко без никаква конкуренција си ја носи самиот тој. Затоа денес нему му е неопходен Црвенковски. И сосема е во ред. Таков стил на политичка кампања гледаме за цело време по конгресот во јуни.

Она што е сега допирање на дното, е тактиката со која во очај Груевски сака да продолжи да игра по нервите на Црвенковски. Имено, преку куклата на далечинско управување под име Тачи, Груевски наметна политичка комуникација од типот на најдолна малограѓанштина.

По објавувањето на смс-пораките, Тачи неможеше да „смањи доживљај“ и излезе со говор во кој, доколку му веруваме на преводот, кажал дека имал редовни сеанси со грчката амбасадорка и дека во 2008 година во Букурешт тој го натерал Груевски да прифати промена на името. За нешто вакво Тито Петковски доби пресуда од десетина илјади евра, а во случајот на Тачи Груевски одлучи да не го тужи, туку привремено да го стави во графата – неконтролиран проектил.

Но, да го тргнеме Тачи како неуспешен обид. Обидот да се наметне ваква комуникација не престана. Ирелевантниот политички фактор Павле Трајанов излезе со признание дека Албанците ги полнеле кутиите за сите претседателски избори, па дури и кога тој бил на чело на МВР. Демек единствен чесен избор бил оној на Иванов во 2009!

И тоа помина неуспешно бидејќи не ги испровоцира ниту Фрчкоски, ниту, пак, Црвенковски во малограѓански стил да објаснат како тоа цензусот за Иванов кој висеше до доцна во ноќта наеднаш се исполни и што сѐ претходело во таа долга ноќ!



ГОЛЕМАТА НУЖДА НА МИЛОШОСКИ

Потоа следуваше Милошоски, кој мртов ладен раскажува дека со некој од ДУИ ја договориле коалицијата од 2008 година, така што тој од ДУИ му кажал дека со Црвенковски се фитка – фитка. ДУИ му полнеле кутии на Црвенковски, тој им дал територијална поделба и така неговото Кичево станало албанско.

Човекот мисли дека затоа што бил по голема нужда додека сите негови сопартијци гласаа за хашките случаи, се избришал од одговорноста така едноставно и квалитетно како и тогаш по чинот во нужникот со собраниската тоалетна хартија. Но, и тоа беше неуспешен обид некој сега од ДУИ да излезе и да каже што давала ДУИ, дава и има за давање затоа што Груевски им ги поминал хашките случаи!

И кога сето ова не поминува, во целата игра со директен самоубиствен стил влегува Груевски. Колкав ли е очајот и стравот кај него, за лично тој да излезе и да каже дека Бранко му го нудел Стево за амбасадор затоа што вториов многу го задолжил. Прво, сите што го познаваат Црвенковски знаат дека е тоа човек кој никому, а најмалку пак на Груевски би му признал дека некој, некогаш и за нешто во животот го задолжил.

Но, еве, и да речеме дека е вистина. И децата знаат дека такви работи не се пишуваат во официјалната комуникација меѓу претседател и премиер. Единствено, таков неформален муабет во најмала рака се води на маргините на некоја официјална средба.

Дали Груевски го прави последниот обид со кој сака да го испровоцира Црвенковски во ист малограѓански стил да ја раскаже својата страна на вистината, ќе видиме набргу. Но, ако се случи тоа, нема да застане таму. А потоа на политичката сцена во Македонија дефинитивно ќе настапи состојбата „ко преживи, причаче“!

ПАДОТ НА СВИЛЕНИОТ ДИКТАТОР


[Image: 333btar.jpg]
Нема позаебано од тоа да повикаш некого на некое место со намера да го заебеш, а тој, ем да не ти дојде на закажаното место, ем да прати друг место него. Е токму тоа го снајде нашиот голем визионер и свилен диктатор Грујо Портокаловиот. Само тој и неговите преродбеници знаат колку народни пари потрошија на антиопозиционерски спотчиња во кои плукаат и ркаат по Рада и Заев, а кои требаше да ги емитуваат за време на изборната кампања. Се обложувам дека во тоа плукање ќе минеше целата нивна кампања, зашто гореспоменатите, со Шилегов на чело за неколку месеци го демаскираа целиот преодбенички патриотизам на ДПМНЕ по што излезе на видело дека во нивното владеење од патриотизам нема ни „П“, туку сѐ се сведува на брутална пљачка на сопствениот народ.

[Image: 1932015_10152265281637180_919088672_n.jp...e=5331C9F4]

Разулавени од паѓањето на нивните маски, Грујо и преродбениците во изминатиов период тргнаа во голема офанзива по формулата нападот е најдобра одбрана, па се обидуваа да извадат сѐ што се може за своите душмани во ликот на Шилегов, Рада и Заев како би го свртеле малку вниманиото на јавноста далеку од себе и нивните криминални тендери и фантомски фирми расштркани по разни рајски острови на Пацификот, Атлантикот, Медитеранот и Егејот. И мислеа со засилено контраплукање за време на изборната кампања колку-толку ќе го амортизираат ударот на опозиционесркиот СДСМ, арно ама, раководството на СДСМ повлече потез чиниш изваден од учебникот на мудриот Сун Цу. Ниту еден од своето највисоко раководство не го назначија за носител на листа за претстојните парламентарни избори. Само Господ знае колку позеленел Грујо кога неговите полтрончиќи му јавиле дека на пратеничките листи на СДСМ ги нема ниту Заев, ниту Рада, ниту Шема. Никој од нив. СДСМ одиграа на факторот ИЗНЕНАДИ ГО НЕПРИЈАТЕЛОТ и мислам дека по првите реакции, одиграа успешно, зашто Грујо тешко ја крие својата збунетост од тој потег. Затоа немаше брза реакција од преродбениците полна со ликување за лесна победа зашто против себе на листите ќе имаат речиси анонимци. Да, потоа очекувано, Латас излезе со инфантилна реакција од типот НАПРЕД НАШИ СДСМ СЕ ПЛАШИ, па затоа излегува со резервни играчи на изборите.

Накоро ќе се види кој се плаши, иако Грујо и вака се најде во незавидна позиција „угоре високо, удолу длабоко“, зашто сите планови за плукање на своите миленици од СДСМ му падна во вода преку ноќ, а повеќе нема време да смислува плукачки стратегии за оние кои ќе бидат носители на листите на СДСМ, за кои нема ни што да ископа компромитирачко, од проста причина што се анонимни и со чисти биографии. И сега пред целокупното гласачко тело на едниот кантар ги имате добро познатите популистички фаци на преродбениците на кои има три слоја патина од криминал и финансиски скандали, а на другиот кантар имате лица без дамка на образот. Што мислите наутралните гласачи и оние на кои им е преку глава од политиката на преродбениците, за кого ќе гласаат во оваа ситуација? Јасно е дека за гласачкото партиско тело на СДСМ не е важно кој е носителот на листата, тие ќе гласаат така како што ќе им биде кажано да гласаат од врвот на партијата. Од тие причини за нив и не е многу важно дали носителите се анонимни или не, но кај останатите таа одлука има силен ефект, зашто е без преседан во македонскиот плурализам и ја подгрева онаа потсвесна потреба кај секој поединец да види промена и нови личности. 

Неочекуваниот потег кој го повлече СДСМ зборува дека зад него стои многу моќен играч кој во вистинско време на социјалдемократите им понуди совет од милион долари. Зашто само на голем зналец во политиката би му паднало на памет да одигра на овој начин во партија која сите ја сметаат за однапред изгубена. Тој играч не верувам дека е домашен, туку увезен како ракометарот на Вардар Дибиров да кажеме, затоа толку лесно им го вотна на преродбениците од страна. Тоа зборува и за она кое и самиот го зборував порано во неколку мои колумни, дека на странските играчи од политиката, кои го донесоа Грујо на власт, веќе им е доста од него и неговото глумено лудило за антиката, името и економскиот раст и решени се да го сменат. Зашто дојде време, раката што дава, да почне да зема, а фала богу и на Грујо ќе му биде подобро да си замине, откако ги потроши на глупости сите кредити и оние кај народот и оние од ММФ и белосветските банки и сега е потребно да дојдат други да го кркаат стапот со рестрикции на буџетот, со масовни отпуштања од работа, со намалување на плати и пензии, зашто госпоѓа Меркел во една прилика изгледа многу дискретно му порача на нашиот свилен диктатор: ДОСТА Е! ПАРИ ЗА ВАС ПОВЕЌЕ НЕМА! СЕГА ЌЕ МРКАТЕ ЛЕБ И СОЛ КАКО ГРЦИТЕ!

Затоа велам, за Грујо ќе биде подобро да замине, зашто ако остане, истите лајна ќе ги јаде, ама тогаш ептен ќе му падне во вода сѐ што рекол за овие осум години, зашто во тој случај и самиот ќе мора да ја стави државата на диета, па тогаш да доживее некој свој Мајдан. Гледано од тој агол, за врвот на СДСМ одлуката да истапи на изборите со анонимци има и друга страна. Ако победат со анонимците, токму тие ќе мора да ги чистат лајата кои за овие осум години преродбениците ги оставија зад себе и на нив, неоправдано, ќе биде насочен гневот на простодушниот народ кој ќе мисли дека тие му се криви за сите скратувања, отпуштања од работа и сета беда што нѐ очекува во наредните десет години. Во таа смисла анонимците кои СДСМ ги пријави за свои носители на листи ќе бидат и жртвени јагниња, во некоја рака, особено во првите две години од промената на власта кога ќе мора некој да исчисти по преродбеничкото цунами кое дивееше изминативе осум години.

Што и да биде, овие денови Свилениот диктатор тешко ја крие нервозата дури и кога се појавува на ракометните натпревари со својата полтронска свита. Кога ќе ги кадрира камерата лесно може да се види дека на натпреварот се присутни само со телото, а мислите им лутаат којзнае каде. Некому на Малдиви, некому во Лугано, некому на Кипар, некому во Прага, некому во Њујорк. Во привидно спокојство ги пеат последните ноти од својот реквием, а во своите глави го доработуваат планот бе и сега се најопасни. Во многу нешта ќе наликуваат на хитлеровата армада кога бегаше пред Црвената армија. Ќе уништуваат зад себе сѐ што може да се уништи и тоа, со невиден апетит, зашто сѐ уште патолошки веруваат дека се неуништиви и вечни. 

Сашо Тасевски

Не е дозволено преземање на оваа содржина или на делови од неа без дозвола од редакцијата на КОТЛЕ

СЕКС НА РАБОТНОТО МЕСТО – СЕКСОПАТИ И ПСИХОПАТИ


[Image: 333btar.jpg]
Некои жени престојот на работното место им е прав порниќ, зашто барем трипати во работното време се клацкаат во скутот на претпоставениот или му прават „хонолулу“ под бирото, а други пак, кои не можеш толку лесно да ги убедиш, престојот на работа го доживуваат ко да седат со голо газе на жилети и мрдаат во ритамот на зумбата. Некои од нив со години се таргет на својот претпоставен кој упорно се обидува да ги одвлечка во кревет за доброто на компанијата, со тенко оправдување дека сексот меѓу вработените и лидерот во успешните компании е дел од тим-билдингот. Велам, да не си во кожата на овие жени, зашто секојдневно мора да измислуваат безброј заводнички керефеки за културно да го одбијат својот претпоставен, а притоа да не го разбеснат до таа мерка за да бидат отпуштени од работа. 

[Image: 10149333_10152252921992180_273470690_n.j...7befb03808]
Многу од тие жени се разведени или самохрани мајки на кои очајно им треба работата што ја работат, особено ако е добро платена и секоја помисла дека ќе ја загубат ако го одебат својот шеф кога им нуди непристоен предлог, кај нив предизвикува огромен стрес и бес во исто време. Затоа има и такви меѓу нив, кои се кршат при таа внатрешна борба и го прифаќаат предлогот со мисла дека после неколку секс-партии, нивниот предатор ќе се олади, ќе најде некоја друга играчка, а нив ќе ги остави намира да си ја работат работата. И тука малку се заебуваат. Малку појше, де... Тие не знаат дека предаторот со кој си имаат работа е толку добро маскиран, што само личи на човек, но во суштина, тој тоа не е, туку нешто сосема друго. Неговата природа е демонска. Секој што влегува во положение на таков демон, засекогаш останува заробен во неговиот свет. Тоа е свет на крајна и беспоштедна манипулација, свет на сплетки и подметнувања, свет на морално и духовно уништување во кој постои само еден победник, оној кој го креирал – ПСИХОПАТОТ.

Психопатијата не е ментално, туку антисоцијално пореметување на личноста. Тие не се луди, што значи немаат халуцинации и не ги прогонуваат Марсовци или агенти на ЦИА. Лесно можат да направат разлика меѓу добро и зло, само што БАШ ИМ Е ГАЈЛЕ. Им се свирка за нивните жртви, иако знаат дека им предизвикуваат болка. Секој психопат не убива во физичка смисла, но треба да знаете, тоа не го прави помалку опасен. Некој таков може да биде ваш колега од работа или уште полошо, ваш претпоставен и да направи таков пустош од вашиот живот, што ќе помислите, поарно да ве убиел. Зашто психопатите немаат совест и манипулираат, сплеткарат, свртуваат човек против човека, колега против колега и клеветат лажно од чиста забава, досада или од болна амбиција, сѐ едно. Барем за нив. Да нема нејаснотии, психопатите не се неморални, туку АМОРАЛНИ, што значи, немаат никаков однос кон општоприфатените морални принципи. Целосно се рамнодушни кон нив, зашто повеќето од психопатите се нарциси кои живеат во свој свет, во кој тие се главни, а сите други се само за спотер, топовско месо кое треба да се прождере на нивниот пат до целта.

И секогаш кога се колнат во некое општо добро, во доброто на компанијата за која работат или ја управуваат или кога се колнат во доброто на народот или државата, знајте дека бесрамно лажат, зашто за ништо друго не им е гајле освен за себе и врвот кој мора да го запоседнат по секоја цена. Опасни се заради начинот на кој доаѓаат до целта и заради влијанието кое можат да ги имаат кај околината, зашто тешко се препознаваат. Повеќето од нив се наизглед шармантни, добри и одлично прилагодливи. Психопатот е човек за сите сезони и ситуации. Камелеон кој добро имитира сочувство, солидарност, пријателство и љубов, зашто самиот е емоционално осакатен, не чувствува каење и нема чувство за соработка. И токму луѓето, со изразена сочувствителност и солидарност, кои се љубовни и пријателски настроени, се нивни десерт и главна цел. Најмногу уживаат кога ги проголтуваат токму таквите, зашто тие и најмногу можат да ги демаскираат како психопати, да ја интуираат нивната зла природа и да се дистанцираат од нив на време. Останатите, кои се во мнозинство и кои не се толку емпатични, стануваат лесни жртви на психопатите, зашто тие во контакт со некој психопат доживуваат ментална парализа и не можат рационално да реагираат сѐ додека не биде предоцна за нив.

Овие несреќници често паѓаат под такво влијание на психопатот што комплетно му ја предаваат својата волја и стануваат опасно оружје во неговите маниупулации со другите. Во еден наш оператор за мобилна телефонија шефот на еден сектор ѝ наредил на една од своите љубовници од компанијата да следи постојано една своја колешка која тој сакал да ја обљуби или да ја опне, народски кажано. Својата љубовница дури и ја преместил на друго работно место само за да биде во иста канцеларија со неговата идна жртва. Љубовницата морала да му се јавува дури и жртвата кога тргнувала во тоалет, за да може сексопатот да тргне по неа и да ја гњави за секс од нога во тоалетот. Замислете, тоа малтретирање траело цели три години. Така, еден убав сончев ден, на сила или не, не знам како, психопатот манијак успеал да го вотне патлакот таму кај што сакал. Жртвата дури тогаш гласно се пожалила, ама не на полицијата, туку кај еден од појаките директори на компанијата. Директорот ѝ рекол: „Те разбирам, ама што сакаш? Да го отпуштам? Да го пријавам во полиција? Не можам ни тоа ни тоа, зашто немам поспособен за него на тоа место. Нема ни да најдам. Си ја знае работата и носи пари за компанијата!“ Ете таков одговор добила од директорот на компанијата која душа дава за своите корисници и клиенти. Психопатски, нели? И знаете што? Жртвата после го пријавила случајот и во полиција, но никогаш не стигнал до суд. Истражен е до некаде, а после заташкан и закашкан. Силуваната дала оставка и добила некоја отпремнина, а силувачот добил унапредување и покачување на платата.

Оваа тажна епизода од нашата реалност ме потсети на Волкот од Вол Стрит, филм за кој пишував минатиот пат. Главниот лик колку и да е шармантен и умен во суштина е болен психопат кој ги поттикнуваше своите вработени да прават финансиски измами, да лажат, манипулираат и сплеткарат за што поголем профит. Покрај тоа ги мотивираше и да живеат крајно раскалашен живот проткаен со најболни перверзии и навики. И најпосле, целата таа филмувана школа за психопатија и алчност, продуцентите и режисерот на филмот ја спакувале така да биде магнет за гледачите. Просто да гориш од желба да станеш психопат и манипулатор и секогаш да ја злоупотребуваш моќта ако ти се може.

Затоа не ме чуди што еден друг тип кој води помала компанија, кога ја чу приказната за силуваната во тоалетот на нашиот мобилен оператор, ми одговори идентично ко нејзиниот директор: „И јас би го заштитил оној што ја ебнал, ако ми носи пари! И од кај знаеш дали ја силувал? Што не му извадила око ако не сакала да ја натрти? Што ако она му дала путе за после да го уценува?“ После типот ми објасни дека џабе се жестам против тие работи зашто се нормални и се случуваат секаде и дека секој е добредојден само ако знае да прави профит за фирмата, особено кога тој некој е спремен да јаде живи деца и да гине за компанијата. Штета, си помислив, што овој тип нема поим дека на ниту еден психопат не му е важна компанијата за која работи, туку најчесто се гледа себеси во врвот на таа компанија, без разлика на цената која за тоа ќе ја платат и компанијата и нејзините вработени.

И да поентирам, а ова особено е важно за жените (иако и мажите често се на удар на истите тие психопати од двата пола), секогаш кога ќе наидете на психопат на работното место кој се обидува да ве придобие вака или онака, држете го на што поголема дистанца, а ако тоа не помага, наместете го како знаете за да го разоткриете пред сите. Ако не сте толку умни, пресечете му го патлакот на пола со излетничко ноже или откинете му го со заби, сѐ едно. Само не бегајте и не му се плашете, а ни под разно немојте да му се подадете на било кој начин, со умисла дека тормозењето ќе престане, оти тоа нема да се случи никогаш, зашто за психопатите нема лек. Еднаш психопат, секогаш психопат. Само треба да се потенцира, секој што ќе ви побара секс на работа, не значи дека е психопат. Такви се да кажеме три или пет проценти од колегите во вашата компанија. А за тоа како полесно да ги препознаете, ќе ви раскажам во следната колумна, ако имате желба за тоа. 

Сашо Тасевски

Не е дозволено преземање на оваа содржина или на делови од неа без дозвола од редакцијата на КОТЛЕ